Semesterdossier
Corné van de Schoor
Pressurecooker
Situated Design
Grenzen
De spoorzone in Den Bosch is een gebied in opbouw. Het is het hart van stedelijke vernieuwing van de stad. Maar ik zie vooral een grens. Het spoor vormt een harde lijn door de stad heen, waar niet makkelijk over te komen is. En deze grens vormt ook de stad. Want door het spoor wordt ook de vorm van de omliggende wegen, paden en wijken bepaalt.
Met ons beeld hebben we deze grenzen ook proberen aan te geven. Deze 'kaart' laat de lagen zien die je tegenkomt vanaf het spoor, om zo de hardheid van deze grenzen te tonen.
Pressure Cooker Speculatie Design
Man vs. Machine
Technologische ontwikkelingen gaan tegenwoordig zo snel dat we amper in staat zijn om alles bij te houden. Het is vechten tegen de bierkaai.
Workshop
Voor de workshopweek had ik gekozen voor Bouwen met Mycelium. De week was zo ingericht dat we eerst vier dagen konden studeren op vormonderzoek en mallen maken. De vijfde dag gingen we naar het lab om onze mallen te vullen met het bio-based materiaal mycelium.
We hadden de keuze uit vier opdrachten:
1) bouwstenen
2) akoestische wandpanelen
3) bloempot
4) spel
Ik raakte in eerste instantie geïnspireerd door een zakje met water. Deze vulde ik vervolgens met gips en in 3 dagen had ik ongelofelijk veel gipsen zakjes gemaakt waardoor ik een enorm vormonderzoek heb kunnen wegzetten.
Uiteindelijk heb ik een puzzel. Foto's zijn helaas niet aanwezig van de puzzel, maar ik zal ze meenemen naar de beoordeling!
Met bouwstenen en akoestische panelen heb ik overigens ook geëxperimenteerd.
Vrijdags zijn we naar het lab gegaan en daar heb ik zakjes gevuld met mycelium. Het preparaat was anders dan gips natuurlijk. Maar ik kon het goed in een vorm boetseren.
Helaas zijn alle mallen van iedereen besmet geraakt en was alles mislukt. Ze hebben het lab schoongemaakt en de mallen opnieuw gevuld, echter bestond mijn mal uit een zakje wat geboetseerd moest worden en hebben ze deze niet opnieuw voor mij gemaakt.
Ik moet het helaas zonder eindresultaat doen!
Visuele Expertise
Materiaal onderzoek
Aangezien ik door privéomstandigheden niet mijn visuele expertise project heb kunnen initiëren en afronden heb ik ervoor gekozen om dit te betrekken met mijn project. In eerste instantie wou ik een materiaalonderzoek doen met gips, wat een vervolg zou zijn op mijn gipsen zakjes wat ik tijdens de workshopweek had gemaakt. Nu heb ik gekozen voor Polymethylmethacrylaat (PMMA). Ook wel bekend als Persplex, Plexiglas, Altuglas, Oroglas of simpelweg Acrylaat.
Voor het idee van de afkick-kit met de spuitjes wou ik een verpakking maken. Om een link te leggen met transparantie (van de communicatie van de bedrijven van de aandachtseconomie naar hun gebruikers toe) wou ik PMMA gebruiken om te verhitten en te vervormen waardoor er een vertroebeld beeld ontstaat en dat te gebruiken als verpakkingsvorm van de spuiten.
Om deze vertroebeling te verwezenlijken moet je het materiaal verhitten waardoor het zachter wordt en je het kan verbuigen. Waar ik achter ben gekomen is dat als je 2mm PMMA verhit het graag naar een 4mm dikte wil net als dat (toevallig) glas naar een 4mm dikte trekt als het gesmolten wordt. Hierdoor gaat het materiaal vervormen in bobbels, of golven. Ook heeft PMMA een bepaalde richting, vergelijkbaar met de looprichting van papier. Als je 2mm PMMA verhit dan gaat het bobbelen/golven en trekt het zich alleen maar horizontaal (óf verticaal, het ligt er maar aan hoe je het neer legt) naar elkaar toe.
Om het te verhitten heb ik in eerste instantie een hitteföhn gebruikt. Ik kwam er al snel achter dat je een taks hebt van hoeveel je het materiaal kan verhitten, aangezien je dicht op het materiaal moet föhnen en het gehele oppervlak niet gelijkmatig kan verhitten. Met een gasbrander was dit al snel opgelost.
Door het gebruik van een stalen mal kon ik het zelfs ook nog om een vorm heen laten vormen. Hier kwam ik achter toen ik PMMA vanaf onder een staalplaat ging verhitten met de gasbrander zodat de PMMA niet zou gaan verbranden.
Om een verpakking van dit materiaal te maken bleek uiteindelijk nog knap lastig aangezien de randen van het materiaal ook gaan vervormen waardoor het veel te lastig was om daar deksels voor te maken om de verpakking af te sluiten. Hier heb ik wel nog een oplossing voor verzonnen om heb binnen een mal te verhitten, maar na reflectie over de haalbaarheid besloot ik om toch iets anders uit te werken.
Echter bleek PMMA anders te reageren op een grotere schaal dan op de schaal van 10x10cm staaltjes. Met behulp van de grote etspers van Jiri en een gasbrander probeerde ik het materiaal te verhitten en om de cilinder heen te smelten. Ik kreeg ‘m niet rond omdat ik niet het materiaal niet genoeg kon begeleiden door eraan te trekken en kon het niet volledig rond krijgen aangezien de lijmklemmen waarmee hij vastzat tegen de grond aankwamen en daardoor niet door kon rollen.
Met behulp van 4 wieltjes kon ik de pers verhogen en kon mijn materiaal ook onderdoor worden gerold en kon ik het materiaal beter begeleiden om de pers heen.
Helaas kreeg ik het materiaal ook niet strak om de pers heen omdat het nog te veel vrijheid kreeg om te doen wat het zelf wou. Verbuigen en bobbelen zonder hulp van de pers lukte ook niet echt prachtig. Ik was niet tevreden met het resultaat en besloot om de materiaal studie bij deze af te sluiten en heb ik uiteindelijk gekozen voor PET i.v.m. de haalbaarheid van het project en aangezien het buigzamer is dan PMMA.
Praktijkplan
Beroepsoriëntatie
Klik hier voor
mijn portfolio
Zelfassessment
Dit semester is voor mij heel anders gelopen dan de rest van mijn klasgenoten. Ik wou graag nog een aparte zelfreflectie schrijven aangezien ik niet het gevoel had dat ik alles wat ik geleerd heb dit semester in het zelfassessment formulier kon verwerken. Door een opeenstapeling van omstandigheden binnen mijn privéleven ben ik zwaar overspannen geraakt en was ik genoodzaakt halverwege het semester zes weken afstand te doen van school. Deze omstandigheden heb ik gelijk goed gecommuniceerd met Joke, de decaan en de examencommissie waardoor ik uitstel heb kunnen krijgen.
Een groot deel waardoor ik overspannen ben geraakt heeft veel te maken met mijn studieloopbaan en mijn ontwerperschap. Ik ben erachter gekomen dat ik mijzelf al een hele tijd het overwerken was. Mijn kwaliteiten moest ik aan mijzelf bewijzen en aan de wereld om mij heen en dat heeft ernaar geleid dat ik altijd aan het overpresteren was; ik was net iets té gemotiveerd. Er had zich een immense prestatiedrang in mij ontwikkeld. Zo’n gemotiveerd motortje is natuurlijk fantastisch om te hebben, maar ik was die motor aan het stuklopen.
De afgelopen jaren haalde ik haast altijd achten, negens en zelfs tienen. Het harde werk werd beloond, maar ik verkeerde in de waan dat ik nog altijd mijzelf moest overstijgen. De minor was het topje van de ijsberg: ik had een veel te groot project aangenomen en gerealiseerd wat ik eigenlijk niet in mijn eentje had kunnen of mogen doen. Trots ben ik er wel op, maar het is jammer dat ik er te veel voor heb moeten inleveren. Uiteindelijk merkte dat ik steeds meer het plezier in het ontwerpen was het verliezen; dat het een ‘moetje’ was het worden.
Rust was een onbekend principe in mijn leven en dat moet ik weer leren terugvinden. In rust werken komen bij mij namelijk de mooiste dingen uit waaruit je ziet dat er veel aandacht in heeft gezeten, dit kan je ook nog zien in het vormonderzoek met de gipsen zakjes tijdens de workshopweek. Het laatste deel van het semester voelde erg geforceerd, aangezien ik dit semester moest afronden en ik nog het jongleren was met rust en prestatiedrang. Dit kan je ook erg terugzien in het ontwerpproces wat ik ben ondergaan. ideeën, maar niets was ooit goed genoeg. Niets was op het niveau wat ik van mezelf verlangde, maar tegelijkertijd wist ik ook dat ik daar niet naar moest streven, want daar ging het voorheen mis.
Dit semester was hét semester waarin ik juist belangrijke levenslessen heb geleerd die niet – misschien zelfs wel nooit – als leerdoelen worden gesteld. Om achter al deze problematieken te komen hebben mijn ogen geopend. Ik heb geleerd om grenzen weer aan te voelen en daardoor ze ook te kunnen en mogen stellen. Want grenzeloos was ik. Nu is het mijn taak om deze vakantie weer rust te leren vinden en dat straks ook te mogen bewaren voor tijdens mijn stage en afstudeerjaar. Gelukkig heb ik wel een prachtige stage te pakken bij Maarten Baas en kijk ik ook erg uit naar deze tijd.
Ook al ben ik niet trots op wat ik heb gemaakt dit semester, ervaar ik deze als een van de meest waardevolle van mijn hele academietijd tot nu toe. Ik heb altijd te veel gegeven, en zo moest ik het dit semester met wat minder doen. Ik accepteer de situatie zoals die is, en geef ik mijzelf alleen maar zessen in mijn zelfassessment. Niet om mezelf te straffen, maar om ervan te leren dat een zes ook gewoon goed is!
Hieronder vind je mijn zelfassessment volgens het formulier.